Aladdin en het rijbewijs B

Binnen schitterden schatten, juwelen en glimmende kandelaars. Toch viel zijn oog op een stoffige olielamp. “Ziet er niet veel uit,” mompelde hij, en wreef eroverheen… POEF! Met rook, flitsen en een luide knal verscheen de Geest van de Lamp, groot, blauw en bruisend van energie. “Drie wensen! Rijkdom? Een paleis? Een vliegend tapijt met stoelverwarming?” Aladdin glimlachte. “Nee, iets nuttigs… ik wens mijn voorlopig rijbewijs B!” “Goed dan,” zei de Geest. “Stap voor stap leer je het zelf.”

Op het drukke marktplein liepen voetgangers, kooplieden en ezelrijders kriskras tussen elkaar door. Te midden van hen leidde een jongen een grote kameel aan een touw. Het dier blaatte luid en mensen sprongen snel opzij. De lucht was zwaar van de geuren van kruiden, vers brood en zoete dadels, die door de zon nog intenser leken. Aladdin keek aandachtig toe, zijn ogen volgden elke beweging van de drukke markt. De Geest vroeg: “Aladdin, is de jongen die de kameel aan het touw leidt een voetganger of een bestuurder?” Aladdin fronste. “Hmm… dat is niet zo eenvoudig.”

Het tapijt steeg op en vloog boven de smalle straten van Agrabah. Onder hen reed Jasmine vrolijk in een kleine elektrische auto, bedekt met bloemenstickers. Tussen de marktkraampjes reden een paar auto’s voorzichtig langs. De lucht was gevuld met het geroezemoes van mensen. Aladdin volgde alles aandachtig en voelde een mix van nieuwsgierigheid en spanning; hij wilde alles goed onthouden en begrijpen. De Geest vroeg: “Aladdin, niet elk voertuig mag bestuurd worden met een rijbewijs B. Wat is de maximale massa van zo’n voertuig?” Aladdin dacht diep na.

Het tapijt vloog verder over de drukke stadswegen van Agrabah. Langs de straten reden enkele kleine busjes, sommige puilend van passagiers, voorzichtig tussen de marktkraampjes door. Aladdin keek aandachtig naar een klein busje waar zelfs mensen op het dak zaten. Hij probeerde te begrijpen hoe het verkeer hier werkte en welke regels belangrijk waren om veilig te blijven. De Geest vroeg: “Aladdin, hoeveel stoelen mag een voertuig maximaal hebben dat je met rijbewijs B mag besturen?” Aladdin dacht even na en hield zijn blik bij het busje hangen.

Ze zweefden verder en kwamen boven een verlaten straat waar een blinkende wagen stond te wachten. Het tapijt zakte zachtjes naar beneden en Aladdin keek nieuwsgierig naar de glimmende motorkap en de grote ramen. Alles leek stil en verlaten. Aladdin probeerde de motor te starten, maar er gebeurde niets. De Geest zweefde boven de motorkap en vroeg: “Aladdin, welke documenten moet je verplicht in de auto hebben om te mogen rijden?” Aladdin dacht even na.

Toen Aladdin de motor startte, klonk er een vervelend piepje. Het tapijt schommelde zachtjes terwijl Aladdin zich afvroeg waar dat piepje vandaan kwam. De Geest zweefde boven het tapijt en vroeg: “Aladdin, het piepje klinkt omdat je je veiligheidsgordel niet hebt omgedaan. Wanneer moet je deze dragen?” Aladdin keek even naar de Geest en dacht kort na.

Het tapijt zweefde verder en landde zachtjes bij de schoolpoort. Jasmine stapte uit haar auto en haar neefje kwam aangelopen met een kleine knuffeltijger onder de arm. Ze opende het portier en liet hem instappen om samen naar huis te rijden. Aladdin keek toe terwijl het tapijt rustig bleef zweven. De Geest vroeg: “Aladdin, vanaf welke lengte moet een kind verplicht in een kinderzitje zitten?”

Het tapijt vloog verder en kwam tot stilstand aan een brede straatrand. Aan de overkant stond een groep kinderen te wachten, netjes in een rij. Een signaalgever stapte de rijbaan op en hield het verkeer tegen terwijl de kinderen begonnen over te steken. Auto’s kwamen rustig tot stilstand. Aladdin volgde het tafereel zwijgend. De Geest zweefde boven het tapijt en vroeg: “Aladdin, welke voorwerpen moet een signaalgever bij zich hebben om het verkeer te mogen regelen?” Aladdin dacht even na.

Het tapijt zweefde verder naar de rand van Agrabah. Aan de kant van de weg stond een man bij een aanhangwagen. Hij probeerde een grote, onrustige kameel op de aanhangwagen te laden. Het voertuig kraakte terwijl het dier tegenstribbelde. Aladdin keek toe en bleef even boven de weg hangen. De Geest vroeg: “Aladdin, wat is de maximale toegelaten MTM van een aanhangwagen die je met een rijbewijs B mag trekken?”

Het tapijt zweefde verder en daalde langzaam naar de grond voor een oude garage net buiten de stad. Onder een blauw doek stond een auto geparkeerd. Aladdin stapte van het tapijt en inspecteerde de wagen aandachtig. De carrosserie blonk en alles leek in orde. Volgens Aladdin verdiende de auto een groene keuring. De Geest vroeg: “Aladdin, na hoeveel jaar moet een auto voor de eerste keer naar de technische keuring?”

Het tapijt steeg opnieuw op en volgde een smalle straat richting het paleis. Aan een zijstraat stond een brandweerwagen met knipperende lichten. Een brandweerman stapte de rijbaan op en hield het verkeer tegen terwijl rook uit een huis verderop opsteeg. Auto’s bleven staan. Het tapijt bleef even boven de straat zweven. De Geest vroeg: “Aladdin, mogen brandweermannen het verkeer regelen?” Aladdin dacht even na.

Na een rit vol bochten, vragen en verrassingen landde het tapijt zachtjes op het paleisterras. De zon zakte achter de minaretten van Agrabah. Aladdin keek om zich heen en nam het uitzicht in zich op. De Geest zweefde boven het tapijt en glimlachte. “Aladdin,” zei hij zacht, “heb je nog een wens die je wilt waarmaken?” Aladdin keek even omhoog naar de Geest en knikte ja.